8 βασικές πεποιθήσεις των καλύτερων διευθυντών
8 βασικές πεποιθήσεις των καλύτερων διευθυντών

8 βασικές πεποιθήσεις των καλύτερων διευθυντών

Οι καλύτεροι διευθυντές έχουν μια ριζικά διαφορετική αντίληψη της δυναμικής στο χώρο εργασίας, την ίδια την εταιρεία και την ομαδικότητα. Δείτε τι κάνουν σωστά και πως.

Λίγα χρόνια πίσω, σε μία συνέντευξη από μερικούς από τους πιο επιτυχημένους CEOs στον κόσμο, ζητήθηκε να ανακαλύψουν τα μυστικά της διαχείρισης τους. Αυτό που είδαμε είναι ότι "best of the best" αυτών, τείνουν να συμμερίζονται τις ακόλουθες οκτώ βασικές πεποιθήσεις.


1. Το επιχειρίν είναι ένα οικοσύστημα, όχι πεδίο μάχης.

Μέτριοι διευθυντές βλέπουν το επιχειρίν ως μια σύγκρουση μεταξύ επιχειρήσεων, των υπηρεσιών και των τμημάτων τους. Χτίζουν τεράστιες στρατιές για να τους διατάσσουν, να δαιμονοποιούν τους ανταγωνιστές τους ως "εχθρούς" και να βλέπουν τους πελάτες σαν το έδαφος που θα πρέπει να κατακτηθεί.

Εξαιρετικοί διευθυντές βλέπουν τις επιχειρήσεις ως μια συμβίωση, όπου η πιο ποικιλόμορφη επιχείρηση είναι πιο πιθανό να επιβιώσει και να ευημερήσει. Δημιουργούν φυσικά ομάδες που προσαρμόζονται εύκολα σε νέες αγορές και μπορούν να σχηματίσουν γρήγορα συνεργασίες με άλλες εταιρείες, νέους πελάτες, ακόμη και με ανταγωνιστές.


2. Οι εταιρείες είναι κοινότητες, όχι μηχανές.

Μέτριοι διευθυντές θεωρούν την εταιρεία τους σαν μία μηχανή, με τους εργαζόμενους ως γρανάζια. Δημιουργούν άκαμπτες δομές με άκαμπτους κανόνες και στη συνέχεια προσπαθούν να διατηρήσουν τον έλεγχο "τραβώντας μοχλούς".

Εξαιρετικοί διευθυντές βλέπουν την εταιρεία τους ως μια συλλογή από μεμονωμένες ελπίδες και όνειρα, όλα συνδεδεμένα σε ένα υψηλότερο σκοπό. Εμπνέουν τους εργαζόμενους να αφοσιωθούν στην επιτυχία των συναδέλφων τους και ως εκ τούτου, στην κοινότητα και την ίδια την εταιρεία.


3. Διοίκηση σημαίνει υπηρετώ, όχι έλεγχω.

Μέτριοι διευθυντές θέλουν οι εργαζόμενοι να κάνουν ακριβώς αυτό που τους λένε. Η αίσθηση της ανυποταξίας θα πρέπει να πατάσσεται και δημιουργούν περιβάλλοντα όπου η ατομική πρωτοβουλία δεν επιτρέπεται. Το motto "ας περιμένουμε να δούμε τι θα πει και το αφεντικό" επικρατεί.

Εξαιρετικοί διευθυντές θέτουν μια γενική κατεύθυνση και στη συνέχεια δεσμεύουν τους εαυτούς τους στη συγκέντρωση όλων των απαραίτητων πόρων που χρειάζονται από τους υπαλλήλους τους προς την επίτευξη του στόχου αυτού. Ωθούν την λήψη αποφάσεων προς τα κάτω, επιτρέποντας στις ομάδες να δημιουργήσουν τους δικούς τους κανόνες αποφάσεων και παρεμβαίνουν μόνο σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.


4. Οι υπάλληλοί μου είναι συνεργάτες μου και όχι παιδιά μου.

Μέτριοι διευθυντές βλέπουν τους εργαζόμενους ως κατώτερα, ανώριμα όντα που απλά δεν μπορούν να είναι αξιόπιστα εάν δεν επιβλέπονται από μια πατριαρχική διαχείριση. Οι εργαζόμενοι αντιλάμβανονται αυτή τη νοοτροπία με αποτέλεσμα να δαπανούν χρόνο για να βρίσκουν τρόπους να εμφανίζονται απασχολημένοι έτσι ώστε να καλυφθούν.

Εξαιρετικοί διευθυντές προσεγγίζουν κάθε εργαζόμενο σαν αυτός ή αυτή να ήταν το πιο σημαντικό πρόσωπο στην επιχείρηση. Η υπεροχή αναμένεται σε όλα τα επίπεδα, από την αποβάθρα φόρτωσης μέχρι την αίθουσα συνεδριάσεων. Ως αποτέλεσμα, οι εργαζόμενοι σε όλα τα επίπεδα αναλαμβάνουν τις τύχες τους στα χέρια τους.


5. Η ώθηση θα πρέπει να έρχεται από το όραμα, όχι από τον φόβο.

Μέτριοι διευθυντές χρησιμοποιούν τον φόβο απόλυσης, τον φόβο γελιοποίησης, την απώλεια προνομίων ως τρόπο για να παρακινούν ανθρώπους. Το αποτέλεσμα αυτής της προσέγγισης είναι οι εργαζόμενοι να παραλύουν και να αδυνατούν να πάρουν ριψοκίνδυνες αποφάσεις.

Οι εξαιρετικοί διευθυντές εμπνέουν τους ανθρώπους τους να δουν ένα καλύτερο μέλλον και το πως αυτοί θα είναι ένα μέρος του. Ως αποτέλεσμα, οι εργαζόμενοι δουλεύουν σκληρότερα επειδή πιστεύουν στους στόχους της επιχείρησης, απολαμβάνοντας αυτό που κάνουν και (φυσικά) ξέροντας ότι θα μοιραστούν τις ανταμοιβές.


6. Αλλαγή σημαίνει ανάπτυξη, όχι πόνος.

Μέτριοι διευθυντές βλέπουν την αλλαγή ως τόσο περίπλοκη και απειλητική, κάτι που πρέπει να γίνει μόνο όταν η επιχείρηση βρίσκεται σε απελπιστική κατάσταση. Υποσυνείδητα τορπιλίζουν την αλλαγή... μέχρι αυτό να είναι πολύ αργά.

Εξαιρετικοί διευθυντές βλέπουν την αλλαγή ως ένα αναπόφευκτο μέρος της ζωής. Γνωρίζουν ότι η επιτυχία είναι δυνατή μόνο αν οι εργαζόμενοι και η επιχείρηση αγκαλιάσει νέες ιδέες και νέους τρόπους επιχειρηματικής δραστηριότητας που οι αλλαγές φέρνουν.


7. Η τεχνολογία προσφέρει δύναμη, όχι αυτοματισμό.

Μέτριοι διευθυντές τηρούν την παλιά IT-κεντρική άποψη ότι η τεχνολογία είναι κυρίως ένας τρόπος για να ενισχυθεί ο έλεγχος της διαχείρισής τους και για να αυξήσει την προβλεψιμότητα. Εγκαθιστούν κεντρικά συστήματα υπολογιστών που απανθρωποποιεί και ανταγωνίζονται τους εργαζόμενους.

Εξαιρετικοί διευθυντές βλέπουν την τεχνολογία ως τρόπο για να ελευθερώσει τον άνθρωπο ώστε να είναι δημιουργικός και για να χτίσει καλύτερες σχέσεις. Μπορούν να προσαρμόσουν τα συστήματα back-office τους με νέα εργαλεία, όπως τα smartphones και tablets, τα οποία οι άνθρωποι πραγματικά θέλουν να χρησιμοποιήσουν.


8. Η εργασία θα πρέπει να είναι διασκέδαση, όχι καταναγκατικό έργο.

Μέτριοι διευθυντές πιστεύουν στην ιδέα ότι η εργασία είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ένα αναγκαίο κακό. Περιμένουν οι εργαζόμενοι να δυσανασχετούν στο ότι χρειάζεται να δουλέυουν και ως εκ τούτου έχουν την τάση να αυτοπροσδιορίζονται υποσυνείδητα ως καταπιεστές, με τους υπάλληλούς τους ως θύματα. Όλοι τότε συμπεριφέρονται ανάλογα με τους ρόλους τους.

Εξαιρειτκοί διευθυντές βλέπουν την εργασία ως κάτι που πρέπει να είναι εγγενώς ευχάριστη και πιστεύουν συνεπώς ότι η πιο σημαντική δουλειά του διευθυντή είναι, στο μέτρο του δυνατού, να βάλει τους ανθρώπους σε θέσεις εργασίας που μπορεί να τους κάνουν πραγματικά ευτυχής.